Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Diciembre de 2013.

USTED ESTÁ ACREDITADO.Thriller,30 años.

MAUDILI PRIETO

Fue hace 30 años,un 2 de diciembre de 1983,24 horas antes del día internacional del euskara,por entonces ni difundido ni muy establecido gracias a la festividad propia de Nafarroa.Pues el mundo se quedó con la boca abierta ante un videoclip que parecía una película, o una película que parecía un videoclip: en aquella fecha, la MTV emitió por primera vez 'Thriller', 13:43 dirigidos por el director de cine John Landis.Pues ese estreno no fracasó.Ha sido,es y,por ahora,será el single más vendido del mundo.Fue el golpe a un disco que un mes antes se había empezado a vender y no había manera que se sentara en el mercado amercano. A Michael Jackson le había gustado mucho 'Un hombre lobo americano en Londres',película que recientemente se ha visto en algún canal de Euskaltel Telebista, aunque en general evitaba las películas de terror, y dio el paso insólito de recurrir a su director para que se encargase del videoclip. Landis y Jackson dieron forma juntos a esa historia juguetona que empieza siendo una película de terror, continúa como una pesadilla y, según parece, acaba en un terror real (jajajajaja).Landis fichó la 'explaymate' Ola Ray e incluso cuando escribió aquella línea en la que él le dice a la chica: 'Yo no soy como los demás chicos'. Yo le advertí: 'Mike, esta es una línea cómica'. Y él dijo: '¿Por qué?'. Y lo le dije: 'Porque, Michael, tú eres... inusual, y la gente se reirá y lo interpretará a su manera'".Landis quiso hacer una cinta de terror que durase lo mismo que las películas de Laurel y Hardy. Deseaba dotarla, además, de carga sexual, algo inexistente en los anteriores videoclips del álbum. A Michael Jackson le preocupaba especialmente su danza con los zombis, porque... ¿cómo se consigue que un muerto viviente baile sin dar risa?.Costó,pero se logró y los años lo han demostrado con series tan raritas como "Walking Dead".También le causó quebraderos de cabeza su comunidad religiosa, porque los testigos de Jehová no veían con buenos ojos tanto colegueo con criaturas maléficas. Por eso, el vídeo arranca con un rótulo un poco ridículo: "Debido a mis fuertes convicciones personales, quiero recalcar que esta película no promueve en ningún modo la creencia en lo oculto",afirmó Landis. 'Thriller' arrasó, disparó de nuevo las ventas del álbum, dio el empujón definitivo a la MTV y derribó barreras entre la música negra y la música blanca. Los videoclips se convirtieron de pronto en un género respetable y, de paso, se popularizaron los 'making of', porque la principal vía de financiación fue una cinta VHS que se rellenó con el correspondiente 'cómo se hizo' y otros saldos que Landis guardaba por ahí.                                                                           'Thriller' se incorporaría en 2009 al Registro Nacional de Cine de la Biblioteca del Congreso de Estados Unidos, en su condición de "videoclip más famoso de todos los tiempos". Pero aquel éxito desbordado también trajo problemas: tanto Ola Ray como el propio John Landis acabaron demandando a Michael Jackson por problemas de 'royalties', aunque el director se lo tomaba con su humor habitual. "Michael probablemente me debe diez millones de dólares, porque él está profundamente empeñado con Sony. Todo el dinero del vídeo de 'Thriller', que poseo al 50%, es recolectado por Sony. Mi contrato es con la compañía de Michael, pero él le debe tanto a Sony que esta se queda con el dinero. Así que nunca cobraré, y si quiero demandar a Michael es algo así como 'ponte a la fila'".¿Y qué pasaba en Euskalherria en contraposición en el mundo de la televisión?.Hasta 28 días después no lo vimos por televisión,pero se ofreció en el 'Viva 84', presentado por Martes y Trece y Ana Obregón. Por su parte,ETB emitió aquella noche de urteberri conciertos de Jean Michel Jarre y ABBA,Pero,querramos o no,Michael Jackson se consagró.Os dejo con el video.

 

02/12/2013 08:25. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema


ORAIN,EUSKARAREN NAZIONARTEKO EGUNAREKIN.Munduak euskara. Euskarak mundua

PATXI BAZTARRIKA-EJren HIZKUNTZA POLITIKARAKO SAILBURUORDEA

Urteak badu egun bat euskara mundu zabal honetako beste hizkuntza bat dela ospatzeko. Euskara mundu honetan bizirik dagoela ospatzen dugu, beraz, Euskararen Nazioarteko Egunean. Euskara mundu honetakoa dela, mundutarra, mundiala. Zinez ederra, ospakizuna.
Eta ospakizun eder honek beste zerbait ere badakarkigu gogora euskal herritarroi: munduan bizirik eta gero eta osasuntsuago jarraitzeko gu bakarrik gaituen hizkuntza da euskara. Euskal hiztunon, aurren-aurrenik, eta euskal herritar ororen borondatea eta atxikimendua: hori da euskarak, mundiala izaten jarraitzeko, daukan kapitalik preziatuena.
Hori bera da, bestalde, Gernikako Autonomia Estatutuaren ondorio zuzen-zuzena den 1982ko Euskararen Legea adostasun zabal batean onartu zenetik hona euskarak Euskal Autonomia Erkidegoan egin duen aurrerapauso nabarmenak frogatzen duena. Izan ere, 30 urteotan herritarron gogoak aldean izan ditu herri aginteak eta gizartearen beraren indarra, haien eskutik lege babes nahikoa eta hizkuntza politika emankorra gauzatzeko, eta gizarte eragileen aldetik sentiberatasuna eta atxikimendua etengabe eta praktikan sendotu eta areagotzeko.
Mundu zabalean eredu da, gaur, Euskadiko Autonomia Erkidegoan euskararen biziberritze prozesua, eta gizalegezkoa deritzot, Euskararen Nazioarteko Egunak eskaintzen digun ospakizun giroan, giltzarri izan direnei aitorpen zintzoa egiteari: bejondeiela, beraz, lege babesa lantzeko, zabaltzeko eta adosteko lan egin duten askotariko ordezkari politikoei eta herri erakundeetan hizkuntza politika eraginkorra mamitzen ahalegindu diren agintari nahiz teknikariei; bejondeiela talde politikoen artean euskararen sustapenaren aldeko adostasun zabalaren alde lan egin dutenei; bejondeiela herritarrei, erakutsi duten atxikimenduarengatik, eta euskal hiztunei, euskara beren bizitzetara eramateagatik, eta oso bereziki euskaldun berriei, egin duten eginahal miresgarri eta eragingarriarengatik; bejondeiela beren seme-alabentzat irakaskuntza osorik edo partez euskaraz izatea aukeratu duten guraso elebakarrei; eta bejondeiela askotariko gizarte eragileei, kultur sortzaileei eta, oro har, euskalgintza sozialari, nork bere alorrean jakin duelako euskarari hil edo bizikoak dituen kalitatea, ikusgarritasuna eta naturaltasuna ematen; bejondeiela, era berean, lanean gogor jardun duten milaka hezle eta irakasleei. Bejondeiela horiei guztiei, eta bejondeigula denoi, euskararen aurrerakada hori gizartearen eskutik egiten asmatu dugulako, eta ez gizartearen aurka. Denon mesedetan, eta ez inoren bizkar. Euskararen onerako, eta ez gaztelaniaren edo beste inongo hizkuntzaren kalterako.
Ikaragarria da, benetan, honaino ekarri gaituen ahalegina, eta ziur naiz luzaroan, oso ere luzaroan, ospatu ahal izango dugula euskararen mundialtasuna, baldin eta euskararen biziberritzeak planteatzen dizkigun erronka beti berriei heltzeko gai bagara.
Eta bizi-indarrarena du euskarak, nire ustez, etorkizunerako bidean erronka nagusia. Izan ere, hezkuntza sistemaren ekarpen eskergari eta helduen euskalduntze alfabetatzearen alorreko ahalegin eraginkorrari esker, euskararen ezagutzaren hazkundea egonkortu da gorako joera garbian Euskal Autonomia Erkidegoan. Eta erabilera ere haziz doa etengabe, bestelako erritmoz eta intentsitatez bada ere. Baina euskararen bizi-indarra, erabilerarekin harreman zuzena duenez, estu-estuan lotzen da euskal herritarron eta, oso bereziki, euskal hiztunon jarrera eta praktikekin. Azken batean, erabilera baldin bada edozein hizkuntzaren bizi-indarraren giltzarri nagusia, gutariko bakoitzaren aukeren eremuan sartzen da euskararena. Gure —gutariko bakoitzaren— eguneroko hautuetan dago koska, ez txikiena. Bestela, begien bistakoa dugu erronka: euskara, eskolari eta helduen euskalduntzeari esker, gero eta herritar gehiagoren bigarren hizkuntza izanda ere (eta hori oso positiboa da, jakina), ez dadila gero eta herritar gutxiagoren lehen hizkuntza bihurtu. Eta horrek oso era argian markatzen du, nire ustez, gure lehentasunetan lehentasun izan behar duena: euskaldunok euskara gehiago eta gehiagotan erabiltzearen aldeko aukera praktiko iraunkorra egitea.
Eta ugari dira aukera hori gauzatzeko eremu egokiak. Adibidez, euskarak, komunikaziorako tresna den aldetik, ezinbestekoa du jendearen bizitza afektibo eta harremanezkoa gauzatzen den guneetan gaur egun baino gehiago agertzea. Oso egoera paradoxikora eramango gintuzke, bestela, eta euskararen iraupenarekiko zalantza sakona eragiteraino, eguneroko bizitzaren eremu formaletan euskara indartsu ibiltzeak, gutariko bakoitzaren espaziorik kuttunenetan ahul edota lotsati ageri den bitartean.
Erronken zerrenda osoa egiteak artikulu hau gehiegi luzatzera eramango ninduke, baina ezin dut aipatu gabe utzi euskarak, sarritan, ez duela behar besteko espaziorik aurkitzen eskolak euskalduntzen dituen haur eta gazteen sozializazio prozesuan. Indar eta trebetasun handiz saiatu beharko dugu, aurrerantzean, haur eta gazteen harreman naturalen esparruan euskarak tokirik izan dezan, aurrenik, eta ohikotasunera iritsi dadin, ondoren.
Baina aurrean dugun lantegiak ez gaitu sekula izutuko, honaino ekarri gaituen adostasuna gero eta sakonagoa, gero eta zabalagoa egiteko deliberamenduan tinko jarraitzen badugu. Hartara, urteak jarraituko du euskara mundiala dela ospatzeko egun bat izaten, eta euskarak, urtez urte, belaunaldiz belaunaldi, gero eta ozenago aldarrikatu ahal izango du bere mundialtasuna, gainerako hizkuntzen artean hizkuntza. Hizkuntzen artean dagokion lekua egunero irabazita. Ibilbide horretan nahitaezko bidelagun izango ditugu herritarren euskararekiko atxikimendua, euskara maitatu eta erabili ahal izatetik erabili nahi izatera eta erabiltzera jauzi egitea, eta euskararen gaineko adostasun sozial eta politiko zabala etengabe elikatu eta areagotzea.


03/12/2013 08:27. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema

ORAIN-IRAKURLEARI OHARRA.Zerbitzu-dialaren aldaketak

Os anunciamos a los lectores que hay algunos cambios en el dial de servicios.En primer lugar,los documentos del GAL 30 Urte y Egunkaria Kasua forman parte del nuevo servicio Orain Txostenak,que es la base de uno de los productos que esperemos ofrecer pronto en la nueva web de ORAIN.Txostenak permitirá crear una base de datos con nuestra historia y tener un canal permanente sobre la historia vasca.
Otro cambio ha sido Radio Bilbao-Cadena SER.Tal como pasó,a raíz de su 80 aniversario,estrenamos su enlace con nuestra publicación.Pues ahora se incorpora al dial 15,sustituyendo al difunto Canal Bizkaia,el cual ya hacía tiempo no ofrecía servicio alguno.La conexión con la emisora bizkaitarra de la SER no hace que nos olvidemos de las demás emisoras de Euskalherria,pero debemos ir progresivamente.Otro cambio es que pasa a estar sin dial el enlace a Wikileaks,siendo el último canal del paquete de servicios.
Por otra parte,como canal Berezia llega la web del Bertsolari Txapelketa Nagusia,que se celebrará el 15 de diciembre en el BEC.Todo lo necesario para seguir la mayor de las competiciones de bertsolaris.Y otro canal especial que durará unos días menos será el de la Durangoko Azoka,que estará en el inicio del dial.No pueden faltar dos hechos culturales de nuestra nación en el dial de servicios.
Estos cambios buscan mejorar el servicio que prestamos en este dial y seguimos haciendo todo el trabajo para hacer una renovación completa de ORAIN.Eskerrik asko por seguirnos.

04/12/2013 15:57. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema

ORAIN,MANDELAREKIN.All are Nelson Mandela

ERREDAKZIOA
El 5 de diciembre de 2013 será un día para la historia.Nelson Mandela,de 95 años y presidente de Suráfrica,se apagó.Fue quien durante 27 años fue el preso 46664 para los líderes del Apartheid.Fue quien,junto a Frederik de Klerk,recogió el Nobel de la Paz de 1993 por acabar con la distinción entre negros y blancos.Fue quien revolucionó el mundo y acabó con las diferencias raciales.Ahora,que no está,ORAIN quiere hacer su homenaje con todos los medios posibles de nuestros país y sus artículos más destacados de la forma en que lo han editado.Queremos la mayor pluralidad de nuestra nación.Goian bego Madiba.
gara:
EL «TERRORISTA» QUE HIZO SOÑAR AL MUNDO
Después de meses de convalecencia y con casi un siglo a sus espaldas, Nelson Mandela falleció el jueves por la tarde dejando en Sudáfrica un mar de lágrimas y  una conmoción generalizada en el planeta. Que el desenlace de su grave enfermedad fuera conocido de antemano no ha amortiguado el golpe que supone la pérdida de una de las grandes figuras de la política internacional, sobre todo entre aquellos que compartieron con él el ideal de una sociedad igualitaria, sin discriminaciones ni sometimientos de ningún tipo.Y es que no hay que olvidar, frente a la unanimidad en las reacciones habidas a su muerte, que muchos de quienes hoy lo ensalzan vieron en el líder sudafricano y en su organización un peligroso enemigo al que combatir. Y de hecho lo combatieron, apoyando al régimen criminal y racista que gobernaba en su país. Sirva como dato ilustrativo que fue en 2008 cuando el Gobierno de Estados Unidos retiró su nombre del listado de «terroristas», donde compartió espacio con otros dirigentes del Congreso Nacional Africano. Para entonces, en cualquier caso, Madiba ya había forjado su leyenda como militante y estadista capaz de liberar a su pueblo del yugo del apartheid, y había hecho soñar al mundo con que no hay metas imposibles y que la voluntad del ser humano es capaz de alcanzar cualquier objetivo.Desgraciadamente, ni quienes hoy tanto lo alaban ni quienes le sucedieron tienen su talla, de modo que Sudáfrica está lejos de ser lo que soñó su hijo más querido, y el mundo sigue siendo el mismo cenagal que se encontró al salir de Robben Island. Sin embargo, el legado que nos deja Nelson Rolihlahla Mandela es un tesoro imperecedero, pues él nos enseñó que nuestro futuro nos lo labramos nosotros mismos, que uno no puede ser libre si quienes le rodean no lo son, y que para liberar a un pueblo a veces es necesario luchar, pero siempre es imprescindible ganar los corazones y las mentes de quienes lo habitan. Herriarena zara, lagun.

DEIA.Figuró en la lista de terroristas de EE.UU. hasta 2008

La muerte de Mandela ha llevado al mundo el consenso sobre su figura y no hay mandatario de ningún país que no le considere como uno de los grandes líderes de la historia. Ejemplo a seguirluchador por la libertad..., son los calificativos que todo el mundo suscribe, pero lo que afirman tras su muerte, no es lo mismo que mantenían durante su vida. Ayer, el primer ministro británico y seguidor de la que fuera líder de su partido y jefa del Gobierno británico, Margaret Thatcher, firmaba el libro de condolencias en la embajada sudafricana en Londres señalando lo siguiente: "Su lucha por la libertad y en contra de la discriminación, su lucha por la Justicia, su triunfo frente a la adversidad, estas cosas inspirarán a las próximas generaciones". "Bienaventurados los pacificadores, porque ellos serán llamados hijos de Dios", finalizó. Lo que no dijo Cameron es que bajo el mandato de laDama de Hierro los conservadores británicos no condenaron el apartheid, se negaron a apoyar las sanciones internacionales al régimen racista sudafricano y consideraron a Mandela y su partido como "terroristas". Tanto es así que tras la muerte de Thatcher, el partido de Mandela se lo recordó a los británicos.Pero no solo sucedía en el Reino Unido. En Estados Unidos, el presidente Obama ordenó que las banderas ondearan a media asta. "Nos corresponde a nosotros impulsar el ejemplo que él dio: tomar decisiones guiados por el amor y no el odio, no menospreciar nunca la diferencia que puede marcar una persona, y buscar un futuro que sea merecedor de su sacrificio", continuó. "Por ahora, démonos una pausa para dar gracias por el hecho de que Nelson Mandela vivió; un hombre que tomó la historia en sus manos y giró el arco del universo moral hacia la justicia", señaló el presidente de un país que tenía a Mandela en su lista de terroristas hasta 2008.DESDE LA GUERRA FRÍA La explicación de todo esto nace en los años de la guerra fría, en la que el mundo se vio atravesado por una línea que separaba a amigos y enemigos. Y muchas veces la geoestrategia pasaban por encima de las ideologías. En el cono sur de África la línea colocaba al unos con el apartheid y a otros frente a él. La URSS se alineaba en contra y Estados Unidos, a favor. El Kremlin utilizó a Cuba, presente en Angola, para hostigar a la Sudáfrica racista y en esa misión, las autoridades de La Habana apoyaban al Consejo Nacional Africano de Mandela y a su grupo armado, La Lanza de la Nación, tanto a nivel financiero como militar e incluso entrenando a sus militantes en la ejecución de atentados y sabotajes. De ahí nació unaeterna amistad entre Nelson Mandela y Fidel Castro. Madiba mostró en numerosas ocasiones su agradecimiento al líder cubano. Como gesto, cuando Mandela llegó al poder, Cuba fue el primer país reconocido por el nuevo Gobierno sudafricano.El Papa Francisco, el Dalai Lama, Ban Ki-moon, Durao Barroso, Xi Jinping, Putin, Merkel, Fidel Castro, Maduro, Angela Merkel... No hay nadie que no haya querido destacar la figura el exmandatario fallecido. Ni en el mundo, ni en Euskadi.El lehendakari, Iñigo Urkullu, afirmó ayer, en recuerdo al fallecido expresidente sudafricano Nelson Mandela, que "es necesario aparcar el odio para dejar paso a la convivencia". Urkullu envió un telegrama a la Embajada de Sudáfrica para expresar sus condolencias. Y desde el primer partido vasco, Andoni Ortuzar señaló que "el recorrido político y humano de Nelson Mandela, que partió de la lucha armada para alcanzar el territorio del perdón, la reconciliación y la convivencia, constituye una inspiración para todos los habitantes del planeta, pero de un modo muy especial para todos y cada uno de los actores que participamos en el intento de asentar una paz justa y definitiva en Euskadi".

EL CORREO: El féretro de Mandela desfilará por Pretória 

El féretro con los restos del expresidente sudafricano Nelson Mandela desfilará la próxima semana por las calles de la capital de Sudáfrica, Pretoria. Ese desfile tendrá lugar durante tres días, del 11 al 13 de diciembre, cuando el cuerpo de Mandela, que falleció el jueves a los 95 años en su residencia de Johannesburgo, reposará en una capilla ardiente instalada en los Union Buildings, la sede del Gobierno sudafricano.Según ha explicado Neo Nomodu, directora de la Oficina de Comunicación e Información del Ejecutivo (GCIS), las rutas del féretro se harán públicas "cada mañana, cuando los restos salgan de la morgue hacia la capilla ardiente". El acceso a la capilla ardiente será controlado a través de acreditaciones y los ciudadanos tendrán que usar un autobús oficial para acceder al velatorio en la sede del Gobierno, donde no se les permitirá entrar con cámaras, ha puntualizado Momodu.El funeral de Estado por Mandela se celebrará el 15 de diciembre en Qunu (sureste del país), la localidad donde vivió su infancia, según informó ayer el presidente sudafricano, Jacob Zuma. De esta forma, el que fuera el preso político más famoso del mundo cumplirá su deseo de descansar en Qunu junto a su familia. Previamente, el 10 de diciembre, tendrá lugar en el FNB Stadium (antes conocido como Soccer City) de Soweto (Johannesburgo) un oficio religioso por el expresidente.

Luto mundial

Mientras tanto, desde Pekín a Nueva York, pasando por Londres o París, gente anónima ha rendido un homenaje alhéroe que demostró que "un hombre puede cambiar el mundo". En los confines de China, en la provincia central de Hunan, estudiantes depositaron flores ante una foto delprimer presidente negro sudafricano en el campus de Hengyang. En Francia, en un colegio de las afueras de París bautizado Nelson Mandela, los profesores hablaron de su desaparición "con los alumnos que no hablan de otra cosas desde esta mañana", dijo el director adjunto del establecimiento Xavier Houdot. "Este tiempo de intercambios concluyó con un minuto de aplausos", contó.En la mayoría de los casos, han sido las embajadas sudafricanas las que sirvieron de lugar de recogimiento como en Pekín, donde inmensas coronas de flores flanqueaban dos inmensos retratos en negro y blanco del infatigable luchador por la justicia, muerto el jueves a los 95 años.

En Londres, ante la embajada que sirvió de punto de encuentro durante años de los opositores del régimen racista del apartheid, sudafricanos de todos los orígenes, entonaron un canto tradicional. Mandela "evitó una guerra civil en Sudáfrica a principios de los años 90, y pienso que logró esta hazaña gracias a su capacidad para perdonar y olvidar el pasado por el bien del país", dice Shiraaz, uno de los sudafricanos que danza y canta."Hoy, ¡hay tantos sectores donde se puede seguir su ejemplo!, exclama.Centenares de personas, algunas envueltas en pañuelos con los colores del país, hacen fila en el frío para firmar un libro de condolencias, en el que el primer ministro David Cameron rindió un homenaje un poco antes al "hacedor de paz". Los mensajes también se acumulan en la acera frente a la embajada. "El padre de África", se puede leer en una foto enmarcada de Mandela. "Gracias por los sacrificios que hizo por nosotros", escribió otro desconocido. En el Parliament Square donde se erige una estatua de bronce de Mandela frente al parlamento, otro anónimos rinde homenaje al que "mostró al planeta que un hombre puede cambiar el mundo".

«Es leyenda»

"Nelson Mandela es probablemente la única persona que puede ser calificada con toda justicia de leyenda por todo lo que ha hecho. Logró unir a un pueblo profundamente dividido", dice a la AFP Harry, un habitante de Edimburgo (Escocia). "Mi momento preferido fue en la Copa del Mundo de Rugby en 1995 cuando Mandela entregó el trofeo (a los Springboks) vistiendo la camiseta del equipo sudafricano. Es un momento que inspiró a cualquiera, independientemente de sus orígenes", estima. Maeve, de Johannesburgo, que trata de contener las lágrimas, admiraba al hombre "lleno de amor y perdón". "No puedo imaginar a nadie que pueda igualar un día su estatura. Fue único en su género", dice. El sábado, los estadios de fútbol de la Premier League observarán un minuto de silencio en homenaje a Mandela, el hombre que utilizó al deporte para dejar KO al apartheid, el régimen segregacionista.En Ucrania, donde la oposición reclama la salida del presidente Viktor Yanukovich tras su marcha atrás a la integración europea por presiones de Rusia, un manifestante de 58 años, homenajea a Mandela, "símbolo de democracia y de igualdad entre todas las naciones y todas las razas". "Fue un gran personaje, nosotros le respetamos". En Canberra, desconocidos depositaron flores en el césped de la embajada sudafricana. Al igual que en Bruselas. En Nueva Zelanda, el museo de la guerra de Auckland se vistió con los colores de Sudáfrica: verde, rojo, azul, amarillo, negro y blanco. En Nueva York, en el Times Square, en las pantallas luminosas mensajes anunciaban la muerte de un "hombre verdaderamente grande". Y en París, el ministerio de Relaciones Exteriores desplegó una impresionante foto de un sonriente Mandela, que saludaba con la mano.

EL CORREO:Agur,Madiba

"Además de la vida, una constitución fuerte y una conexión a la familia real tembu, lo único que mi padre me dio al nacer fue un nombre: Rolihlahla". Dejó escrito Nelson Mandela (Qunu, 1918-Johannesburgo, 2013) en 'El largo camino hacia la libertad', su autobiografía. Una denominación que bien describe su potente personalidad, ya que en xhosa –uno de los once idiomas de Sudáfrica- significa "quien tira de la rama del árbol". Y es que hasta que el cuerpo aguantó mantuvo un carácter combativo que le costó 27 años de cárcel.

"Durante nuestra infancia no nos faltaba qué comer, aunque no teníamos posesiones. Cuando nuestro padre estaba a punto de fallecer, le dio sus ropas a Nelson para que pudiera ir al colegio", recordaba Mabel, su hermana, sobre su infancia. Pero todo cambió tras quedarse huérfano. Con nueve años, el jefe del poblado le acogió en su casa para formarle como futuro líder y le narraba historias sobre la resistencia ante los colonizadores. No sabía que así estaba prendiendo la mecha de la rebeldía.

Podía haber aguardado a su destino y heredado el control tribal. Eso no iba con su carácter "alborotador" (la traducción más coloquial de Rolihlahla). Empezó a estudiar Bellas Artes en la Universidad de Fort Hare y fue expulsado por participar en las protestas contra el ‘apartheid’ (la segregación racial). Mientras trabajaba como policía en Johannesburgo consiguió graduarse por correspondencia y cuando terminó la carrera de Derecho abrió el primer bufete regentado por abogados negros.

Lideró las juventudes del Congreso Nacional Africano (CNA) y fue encarcelado en varias ocasiones por oponerse al dictado del hombre blanco (los afrikaner). Tras la ilegalización de su partido, Mandela salió de Sudáfrica para dar a conocer la situación del país. A su vuelta fue juzgado y sentenciado a cadena perpetua por los cargos de incitación a la violencia, salida ilegal del país y sabotaje.

Preso 46664

Durante más de un cuarto de siglo, entre los muros de la prisión de Pollsmor en la isla de Robben creció un futuro icono de la paz y la equidad. El Gobierno sudafricano seguía considerando un terrorista al reo 46664, mientras que la comunidad internacional presionaba para conseguir su puesta en libertad. El 11 de febrero de 1990 por fin fue excarcelado.

"Creemos que el futuro de nuestro país solo puede ser determinado por un cuerpo democráticamente electo sobre bases no racistas. El propio señor (Frederik) De Klerk es un hombre íntegro", aseguró Mandela pocas horas después de abandonar su confinamiento. Halagos al entonces presidente de Sudáfrica, que había sido elegido por sufragio censitario como líder del régimen que le había mantenido entre rejas.

Mientras la violencia se adueñaba del país. 'Madiba' (el título honorífico otorgado a los ancianos de su clan) trató de concienciar a sus correligionarios de que la violencia ya no era la solución para acabar con el "apartheid'. "Este es mi mensaje para todos los implicados en esta batalla fraticida: coged las pistolas, los cuchillos y los machetes, y tiradlos al mar". Sus intentos dieron frutos y no tuvo lugar la guerra civil que muchos temían. Los afrikaners ya no eran sus enemigos, sino sus compañeros de democracia.

Esa postura le sirvió para ser galardonado con el Premio Nobel de la Paz de 1993 junto a Frederik de Klerk. Un año más tarde ganó las elecciones y se convirtió en el primer presidente de raza negra en la historia de Sudáfrica. "Nunca, nunca, nunca jamás sucederá que nuestro hermoso país vuelva a experimentar la opresión de unos sobre otros", subrayó en su discurso de investidura.

En 1999 abandonó el poder político, pero siempre se ha mantenido como referente de la paz y la justicia en África. Ha luchado contra la erradicación del sida y la pobreza. Su última aparición pública fue el 11 de julio de 2010, antes de la final del Mundial de fútbol celebrado en Sudáfrica. Su salud ya estaba muy deteriorada, pero no podía borrar su sonrisa al ver que aquel país poco tenía que ver con el que se había encontrado a su salida de la cárcel.

07/12/2013 13:53. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema

OHARRA.EITB NAFARROAN eta LTDen!

Abenduaren 12tik aurrera, Euskal Telebistak abian jarriko du Nafarroan duen sare analogikoraren digitalizazioaETBren sarea digitalizatu eta emisioak erregularizatzeko eskaera egin zitzaion EiTB Taldeari. Horren inguruko mozioa Nafarroako Parlamentu aurkeztu eta onartu da. Orain emango den lehen pausoa Iruñerrian dauden bi hedapen zentroak digitalizatzea izan da: Erreniega eta Ezkabako zentroak, hain zuzen ere.Prozesu honi esker, ETB1 eta ETB2 emisio analogikoan ikusten dituzten  bertako ikus-entzuleek, aurrerantzean, LTD bidez ETBko lau kanalak ikusi ahal izango dituzte –ETB1, ETB2, ETB3 eta ETBK Sat–, baita EiTB taldeko irrati guztiak entzun ere, hots, Radio Euskadi, Euskadi Irratia, Gaztea, EiTB Musika eta Radio Vitoria. Lehen fase hau, Nafarroako Foru Erkidegoko %50ean garatuko dute.Datozen asteotan ETB1en seinale analogikoa ere mantenduko da, baina, bihartik aurreratelebistak bersintonizatu beharko dituzte nahitaez Iruñerriko biztanleek. Etxe gehienetan dagoeneko LTD bidezko telebista kanalak ikusi ditzakte, beraz, bersintonizazioa arazorik gabe egin ahal izango dute. Bestelako kasuetan,aldiz, antenistarekin laguntza beharko dute.Digitalizazioaren lehen faseak Iruñerriko eskualdeari eragingo dio. Hau da, Nafarroako Erkidegoko biztanleen ia % 50i.Jarraian, Erreniegako eta Ezkabako hedapen zentroek barne hartzen dituzten herriak zerrendatzen dira. Horrez gain, LTD bidez EiTBko telebisten eta irratien seinaleak hartzeko informazioa ere gaineratzen da.

Seinalea jasoko duten herriak:Ezkabako hedapen zentroa: Iruñea, Barañain, Zizur Nagusia, Berriozar, Burlata, Mutiloabeiti, Beriain, Atarrabia, Orkoien, Mutiloagoiti, Sarriguren, Uharte, Zizur Txikia, Noain, Arre, Ororbia, Olaz Txipia, Aratzuri AsterainErreniegako hedapen zentroa: Iruñea, Burlata, Antsoain, Atarrabia, Tafalla, Uharte, Erriberri, Noain, Gorraitz, Gares, Artika, Obanos, Miranda Arga, Mendigorria, Berbintzana, Cintruénigo, Milagro , Pitillas, Berriobeiti, Barasoian, Añorbe, Abartzuza, Garinoian, Berriogoiti, Faltzes, Ezkirotz, Olaz Txipia, Altzuza, Aitzoain, Badoztain, Puiu.

Kanalak jasotzeko:LTD multiplexa 27V (Erreniega) eta 41V (Ezkaba) kateetan.                                                                 - ETB1 analogikoa 25V katean (Erreniega).- ETB1 analogikoa 43V katean (Ezkaba).Halaber, EiTBk unean unean jakinaraziko ditu Nafarroako Foru Erkidegoaren sare analogikoaren digitalizazioan emango diren urratsak. Horrez gain, erabiltzaileek euren zalantzak argitu ahalko dituzte EiTBko Bezeroaren Arreta Zerbitzuaren bidez.

EiTBko Bezeroaren Arreta Zerbitzua:info@eitb.com eta eitb@eitb.com eta 94 656 3122

11/12/2013 18:00. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema

ESKELAK.Fallece Ramón Labayen, el primer consejero de Cultura del Gobierno vasco

Ramón Labayen, primer consejero de Cultura del Gobierno vasco, entre 1980 y 1983, ha fallecido este sábado en Donostia, a los 86 años de edad, como consecuencia de una larga enfermedad.Fuentes del PNV, formación a la que pertenecía, han confirmado que la muerte de Labayen se ha producido a las cuatro de la madrugada de en el Hospital Donostia.Natural de Tolosa, Labayen estaba casado con Clotilde Andonaegi y tenía tres hijos, Tibal, Joanes y Telmo. Se da la circunstancia de que Labayen era suegro de la presidenta del Parlamento Vasco, Bajartxo Tejeria, esposa de Joanes Labayen.Labayen fue también primer alcalde de Donostia en democracia, primer consejero de Cultura del Gobierno vasco, con Carlos Garaikoetxea. Impulsor y defensor del euskera, participó en la puesta en marcha de Euskal Telebista y contribuyó al diseño del primer uniforme de la actual Ertzaintza. Los funerales se celebrarán el próximo lunes.Goian bego.
14/12/2013 11:39. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema

BEREZIA.BTN´13:AMETS,BAI!.

BEREZI ZERBITZUA/Barakaldo
Ikusmina eragin duen txapelketa izan da aurtengoa eta atzo jokatutako finalak zale gogotsuak gustura utzi zituen. Goizeko zein arratsaldeko bertsoaldi ugari gogoangarriak izan ziren, 13.500 en-tzule batu dituen final baten neurrikoak. Zortzi bertsolariak indar betean jardun ziren, baina, denen gainetik Arzallus nabarmendu zen. Saio biribila osatuta, merezita jan-tzi zuen txapela eta, historian lehenengoz, Lapurdira joan da garaipena. BECeko harmailetan eskegitako pankartek Arzallusi eskatzen zioten ametsa errealitate bihurtzeko eta hendaiarrak erronkari eutsi zion. 2009an bigarren izan zen, etorkizuneko txapelduntzat zeukaten askok eta, azkenean, txapela ametsa baino gehiago da harentzat, jardun tinkoz irabazitako garaikurra du orain. Iñaki Murua Euskal Herriko Bertsozale Elkarteko presidenteak azpimarratu zuen, saioa amaitu eta berehala, maila goreneko finala izan zela, "inoiz ez dut halako finalik ezagutu, ase egin nau". Ez alferrik, zor-tzi bertsolariek beretik eman zuten, Bizkaia Arenako publikoa berotzen jakin zuten. Amets Arzallusen atzetik bigarren sailkatuta, Maialen Lujanbiok erakutsi zuen 2009an txapeldun egin zuen gaitasuna ez duela galdu eta txapeldun berriaren maisulanak baino ez zuen berriro irabaztetik urrundu. Arzallusek 1.737,5 puntu lortu zituen eta, Lujanbiok, 1.686,5. Igor Elortza izan zen hirugarren, finalera eraman duen bertsoeratik tiratuta. Aitor Mendiluze izan zen laugarren, beti duen zuzentasunari ideia zorrotzak gaineratuta. Aitor Sarriegi bosgarrenak, bere bigarren finalean, aurrenekoan egindakoa gainditu zuen. Unai Iturriaga seigarren izan zen, bere azkenengo txapelketan eta Gaztelumendi, finaleko gazteenak, o-rain arte final nagusirik jokatu gabe egonagatik, neurria eman zuen eta zazpigarren postua eskuratu. Bateren batek izan behar zuen zortzigarren eta Sustrai Colinari egokitu zi-tzaion, baina urruñarrak bertsoaldi polit ugari utzi zituen.Goizeko saioan, giroa berehala berotu zen, bertsolarien ahaleginak eta zaleen gogoak bat eginda. Amets, goizetik hasi zen nabarmentzen, berak aitortu bezala: "Goizetik neure burua zorrotz aurkitu dut, egia esan, inoiz izan dudan sentsaziorik onenarekin igo naiz oholtzara". Lasai eta gai guztietarako erantzun egokia aurkituaz, aurrera egin zuen hendaiarrak, sendo. Gainerako finalistek ere gustura abestu zuten goizean. Elortzak eta Sarriegik aitortu zutenez, finala hasi aurretik giro ona sumatu zuten finalisten artean eta, elkarrekin gustura ibilita, ale ederrak uzteko bidea aurkitu zuten. "Gu-a izan da protagonista", azaldu du Colinak. Gaztelumendi finaleko berriak dio "bat gehiago sentitu naiz hasieratik". Lujanbio beteranoagoak, berriz, sortutako ikusminari erantzuteko gogoa azpimarratu du: "Lana lanarekin ordaindu nahi izan dugu", txapelketa posible egin duten boluntarioei keinua eginda. Goizean, kartzelako ariketan, hauxe izan zuten gaia: "Egoerak beste aldean jarri zaitu". Gaiari erantzuteko ikuspegian, aniztasuna izan zen nagusi eta Maialen Lujanbioren lanak aho zapore gozoa utzi zuen, esperientzia mingotsaren harira abestu zuen arren. Bikotekideak uztera ohituta, behingoagatik bera utzi duten pertsonaren larrutik kantatu zuen Lujanbiok. Arzallusek ere puntu sorta polita batu zuen ariketa horretan, justiziaren aurrean eran-tzun behar duen guardia zibilaren azaletik. Egunak aurrera egin ahala, bertsoaldi distiratsuak eta apalagoak tartekatu ziren, baina mailari eutsita. Zortziko txikian eta puntuka, algara eta adar jotze galantak eta ariketa epelagoak izan ziren.Arratsaldean, Arzallusek sumatu zuen pixka bat behera egin zuela, hala aitortu zuen behintzat. Hala ere, buruz burukora igarotzeko nahikoa eta gehiago egin zuen. Hendaiarrarekin batera, Lujanbio heldu zen azken txanpara. Horren aurretik, baina, finalistek gai banari bakarka erantzun behar izan zioten eta, epaileen iritzian, gehienak paretsu ibili ziren. Elor-tzak alaba jaioberriaren inguruan botatako bertsoak hunkigarriak izan ziren, esate baterako. "Goizeko ordu bietan, argitu du gaur eguna" amaitu zuen horietako bat, bere alaitasuna adierazteko modu metaforiko harrigarri batean. Durangarra buruz burukoan sartzear egon zen.Maialen Lujanbio eta Amets Arzallusen arteko azkenengo lehia, bizi-bizi hasi zen, seiko motzeko bertsoaldiarekin. Pailazoaren lekuan jarri zituen gai jartzaileak, umeen ospitale batetik irten berri. Tristura adierazteko, "eskerrak sudur gorria nuen, ezkutalekua" bota zion Lujanbiok eta Arzallusek, tristezia handia dela baina "askoz ederragoa da, minak goxatzea" erantzun zion. Finaleko gairik xelebreena, akaso, zortziko txikian egokitu zitzaien txapeldunari eta azpitxapeldunari: Beren bikotekideen paperean sartuta, finalerako apustuak egiten jarri zituen Zuriñe Iarritu aurkezleak. Umorea baino, arrazoiketa nagusitu zen, baina Andoni Egaña ez dagoenetik apustuak egitea zailagoa dela azaltzen hasi eta algaraka lehertu zen BEC, Arzallusen eta Lujanbioren ateraldiekin. Gero, altzoa hi-tzari bertso bana agindu zieten eta Ametsek amaren altzoaz esan zuen, "ez dut inoiz ahaztuko amaren magala", bertso ederra biribiltzeko. Maialenek, "altzoa da helduek dugun sehaska" amaitu zuen, beste pieza dotore batean. "Itzultzeko garaia da" gaiarekin, hiruna bertso botata bukatu zituzten lan puntuagarriak buruz burukoan. Arzallusek, erbestetik itzultzear den idazlearen kolkotik abestu zuen. "Dexente zahartu da, baina ama zain daukat ño/ zuzen-zuzen itzuli naiz, amaren besoetaraino/ poema ederragorik ez dut idatzi hau baino", kantatu zuen bigarrena eta, hirugarrena honela amaitu, erbestean lagundu diotenak gomutan: "nere gogoan zaudete, bai bata ta bai bertzea/ beti izanen zarete, nere bigarren etxea". Jaioterrira itzuliko den etorkinaren larruan, Lujanbiok ere dotore abestu zuen, "eurak inoiz migrante badira, argi izan dezatela/ guk hartuko ditugu eurek gu, hartu gintuzten modura", azken puntu zorrotzarekin. Joanito Dorronsorok jantzi zion Amets Arzallusi ondo merezitako txapela. Saio bikain batean, bera izan zen erregularrena, bertsoaldi askotan goia jo zuen eta, agurrean ere, entzuleak hunkitzen jakin zuen. Pertsona askori eskaini zien garaipena, baina bereziki, familia izan zuen gogoan, "aitarena den txapel hau, eskaintzen diot amari/ haurra nintzela euskaraz, erakutsi zidanari". Hortaz, txapeldun berria dauka euskal bertsogintzak. Ipar Euskal Herrira joanda, txapelak bidaia geografikoa ez ezik, sinbolikoa egingo du. Unai Iturriagak ere aipamena merezi du, izan ere, oholtza gainetik iragarri zuen atzo hurrengo txapelketan ez dela izango. 1993an heldu zen lehenengoz finalera Iturriaga, 19 urterekin, eta harrezkero ez du hutsik egin lau urtean behingo hitzordura. Gaurtik aurrera, txapelketa honek ekarri duen uholdearekin jarraitzea da asmoa, atzoko jendetzaren indarra ez dadila desagertu. Iñaki Muruak dioenez, "hau ez da hemen amaitu, orain arnasa hartu behar da, baina lanari berriz heltzeko".
SAILKAPENA
1. Amets Arzallus 1.737,5
2. Maialen Lujanbio 1.686,5
3. Igor Elortza 1.164
4. Aitor Mendiluze 1.155
5. Aitor Sarriegi 1.106
6. Unai Iturriaga 1.099
7. Beñat Gaztelumendi 1.099
8. Sustrai Colina 1.082,5
Ipar Euskal Herrira joanda, txapelak bidaia geografikoa ez ezik, sinbolikoa ere egingo du
PRENTSA-ARETOAN
Finalaren balorazio laburra egin dute zortzi bertsolariek, saioa amaitu ondoren. Amets Arzallus txapeldunak aitortu du "oso gustura" sentitu dela saioan zehar; goizean "aski tenple" izan duela azaldu du, eta arratsaldean, berriz, "apalxeago" sentitu dela.Maialen Lujanbio txapeldunordeak eskerrak eman dizkie bertsozale eta boluntarioei: "Zoragarria izan da. Saiatu gara lana lanarekin itzultzen". Igor Elortza ere pozik azaldu da sortutako giroarekin, eta nabarmendu du "pribilejioa" izan dela beste finalistekin kantuan aritzea.Aitor Mendiluze "oso pozik, oso harro eta oso partaide" sentitu da, eta antzekotik jo du Beñat Gaztelumendik ere; finaleko gazteena izanik, "finalista bat gehiago" sentitu da. Egindako finalarekin eta txapelketarekin gustura azaldu da Añorgakoa.Aitor Sarriegik ere "pribilejiotzat" jo du finalistekin kantatzea, eta Sustrai Colinak "gogo itzela" agertu du finalera itzultzeko. Unai Iturriagak, azken txapelketa zuela iragarri eta gero, txantxa artean esan du txapelketan parte hartuko lukeela berriro finalera ailegatuko litzatekeela bermatuz gero.Iñaki Murua Bertsozale Elkarteko lehendakaria oso pozik agertu da finalarekin; "asetu" egin du, eta "borobila" izan dela uste du.
16/12/2013 08:42. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema

USTED ESTÁ ACREDITADO.Ya es Eguberri.

MAUDILI PRIETO
Con el txupinazo de los talos y las txistorras de Santo Tomás,comienza la Navidad en Euskalherria.En pocos días,iremos del sorteo español de la lotería al Olentzero con sus regalos acompañado por MariDomingi y los galtzagorris para aterrizar en la comida de Navidad,las inoxentadas,decir Urteberri on y felicitar a la ETB por sus 31 años para acabar esta rematada en la cabalgata de los Reyes y sus consiguientes regalos.Ya ven que una agenda completita en poco menos de 20 días.Los críos serán la herramienta para decir cuando empieza y acaba esta juerga.
Pero la Navidad no queda aquí.El PP nos la ha hecho más amargante si cabe.A pesar que han parado el tren desbocado de la subida de la luz,han olvidado (junto a los jeltzales) los pobres energéticos-expresión para hablar de los que ya no pueden pagar el recibo de los servicios básicos-,las formas de trabajar de las empresas de luz y gas y,sobretodo,la justícia de la necesidad de unos servicios como estos.Luego nos hemos encontrado que han bloqueado todas las vaginas que menstruan.Si,con una ley del aborto más pésima que la del 85.¿Cómo?.Montando restricciones absurdas hasta el punto que se contradicen con otras leyes.Voy a ser así de crudo:¿Cómo va a parir una mujer un crío subnormal si le van a dar poco menos de 100 euros porque han pegado hachazos a la Ley de la Dependencia?.No tiene lógica alguna.Es como si no leyeran aquello que escriben y no se dan cuenta que se dan de bruces entre ellos.De leyes como las de educación o el intento de convertir a los toros en un patrimonio nacional ya ni les cuento o las payasadas a la inteligencia de quien fue amigo de Aznar y presidente de Cajamadrid,Miguel Blesa,con la entidad o el cierre de Canal 9.
Y todo esto en el año de Bárcenas,que acabará con el susodicho en la cárcel,donde la policia ha acabado entrando en la sede del PP.Ahora ya saben lo que es una visita policial al estilo de las que impusieron al mundo abertzale,aunque no lo han probado todo.
Por otra parte tenemos los socialistas.Perdidos y en el lodo,nadie les dice ven porque siempre lo dejan todo.Rubalcaba no regenera,Patxi y Madina no consiguen hacerse con el puesto y en Catalunya se quedan como verdaderos autistas sociales.¿Es que acaso no lo fueron antes?.
Más detalles de la polítíca.UPyD,Ciutadans o UPN.¿Qué les podemos contar?.Estupidez en grado profundo.Tanto es su odío a lo propio que hacen cosas tan ridiculas como evitar ETB en Nafarroa,ayudar a investigar a la educación pública en euskara o pedir que la libertad se encarcele.Lo que provoca la desafección y la falta de programa.
También tenemos a Convergència y ERC.Los dos han jodido bastante al PNV y a EHBildu hasta el punto que se van entendiendo en la CAV para otros asuntos,cosa que no me parece mal.Más bien me parece lo contrario.La actitud catalana está perjudicando los manejos de Urkullu.Ya sabemos que Iñigo es muy tibio,pero prefiere pasos firmes y entenderse con todos.Los de Mintegi,bien sea via Bildu o Sortu,van a paso ligero para dicho avance.No sin problemas,la política vasca este año pasará por ser ejemplar.
Y,como noticias del año,pues que seguimos con los deshaucios,las ayudas a la banca que dan vergüenza,los recortes sanitarios (en Osakidetza suerte que menos notables pero con la polémica absurda sobre que lengua debe usar el usuario,cuando el euskara debería imponerse sin más) y las muertes empresariales de Fagor o los astilleros y el posible fin de Euskaltel o las malas práxis de Kutxabank.
Llega Navidad y así anda el patio.Por mi parte,Eguberri on,Urteberri on eta laister arte.
21/12/2013 10:05. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema

ERREPORTAIA.Berrogei urte hil zuen ETAk Carrero Blanco

Ainhoa Sarasola,Berriakoa

Erregimenari eragingo zioten gertakari ugari izan ziren frankismoaren azken urteetan. Ez ziren gutxi izan oposizio antifrankistaren mobilizazio, protesta eta grebak; nazioartean ere izan zen aldaketa esanguratsurik, Portugalgo Krabelinen Iraultza, kasurako, eta frankismoaren barruko familien artean ere bazen liskarrik. Baina inor gutxik esperoko zuen beste gertakari bat ere izan zen gatazka haren erdian: ETAk Francoren ondorengoa izan behar zuena hil zuen Madrilen, Luis Carrero Blanco Gobernuko presidentea. Esan daiteke atentatu hark, beste faktore askorekin batera, frankismoaren amaiera azkartu zuela, lau hamarkada igaro izanaren ikuspegitik begiratuta. Hala ulertu zuten oposizioko indarrek ere garai hartan. Berrogei urte bete dira gaur erregimenaren etorkizunari begira Francok zituen planak aldarazi zituen atentatu hartatik.Garrantzi bereziko pieza zen Carrero Blanco almirantea Francoren erregimenarentzat. 1904an jaio zen, Santoñan (Kantabria, Espainia); militarrak zituen aita eta aitona, eta ibilbide berari lotu zitzaion gazterik, armadako itsasketa eskoletan jardun baitzuen hainbat urtez. 1936ko gerran hainbat ardura hartuz joan zen. Hortik aurrera, eta Francoren konfiantzazko gizon gisa, hainbat kargu garrantzitsu bete zituen haren gobernuetan: 1941ean, gobernuko idazkariorde izan zen; 1951n, presidentetzako ministro, eta 1967tik aurrera, presidenteorde. Urte haietan, haren kargu egon ziren hainbat arlo garrantzitsu, tartean, TOP Tribunal de Orden Publicoren aurrekoa izan zen Masoneriari eta Komunismoari Jazartzeko Tribunala. "Francorekin batera gobernuan denbora gehien eman zuen militarra izango zen", azaldu du Josu Txueka historialariak; "1940an sartu zen gobernuan, eta, ordutik aurrera, gobernu guztietan egon zen".

Francoren ondorengo arorako giltzarria

Franco adinean aurrera zihoan, eta haren osasuna, okerrera. "1970etik aurrera, Francok eta ingurukoek ikusi zuten Francorik gabeko frankismoaren jarraipena prestatu beharra dagoela", Txuekak azaldu duenez. Asmo garbia zuen erregimenak: "Uztailaren 18ko monarkia deitzen ziotena, Francoren erregimenaren ideologiarekin bat egiten zuen monarkia, Franco hil ostean bakarrik martxan jarriko zena". Eta trantsizio bide hori egiteko, giltzarria zen Carrero Blanco. "Carrerok bazuen ezaugarri bat, hura hil baino lehen gutxienez komunikabide klandestinoetan aipatua izan zena: Francoren tankerakoa zela. Gerra garaiko militarra zen, erregimenaren sortzetik hor zegoena, agintean, eta bat eginda zegoen frankismoarekin. Eta, militarra izanda, erregimen horretan zeuden familia politiko guztien gainean zegoen".Izan ere, ordurako agerikoa zen erregimenari eusten zioten indarren artean familia edo ikuspegi ezberdinak zeudela: baziren falangistak, nazional-katolikoak, teknokratak edo Opus Deiren ingurukoak... "Guztiak erregimenaren barruan oso ongi kokatuta zeuden, baina, aldi berean, bakoitzak bazituen ikuspegi ezberdinak, ez bakarrik erregimenaren kontuez, baita etorkizunerako ere. Baina familia horien guztien gainetik ibiltzen ziren Franco eta Carrero. Orduan, Carrero ondo ikusita zegoen sektore horien guztien aldetik; sektore horietatik guztietatik gertu zegoen, baina, aldi berean, aparte". Opus Deiko kide izan gabe, teknokratengandik gertuago zegoela esan izan dute haren biografia landu izan dutenek. Baina goi mailako militarra zen; hori ere berme bat zen armadaren aldetik, "eta armada oso inportantea zen Espainiako egitura politikoan", Txuekak gogorarazi duenez.Hala, hura baino egokiagorik ez zuen ikusi Francok bere ordezko gisa jarduteko. "Francoren antzekoa zen. Izango ziren beste batzuk, baina ez zuten Carrerok zeukan eskarmentu politikoa, hamarkadetan Francoren ondoan egon baitzen. Armada bat egina zegoen erregimenarekin eta bere ordezko naturalarekin". Familien arteko haustura eragoztea baino gehiago, erregimenaren jarraipen horretan "desbideraketarik" ez zela izango bermatzea zen halako figura batek bete zezakeen rola, "hau da, ziurtatzea Espainiaren arerioak ez zirela sekula joko politikoan sartuko, eta jarraituko zutela betiko erregimen politikoarekin, mugimenduaren oinarrizko printzipioekin". 73ko ekainean, gobernuko presidente izendatu zuen Francok.Oposizioa ere jabetua zegoen garai haren garrantziaz, eta herri mugimenduen protestak egunerokoak ziren Euskal Herrian, baita garai hartako Madrilen ere. Han bizi izan zen urte haietan Xabier Sanchez Erauskin kazetaria. Ternuatik 70ean iritsi zen hara, urteetan hango ontzietan kapilau aritu ostean Hombres del mar aldizkaria zuzentzeko —itsasoko langileen eta gizarteko arazoei heltzen zien—. Madrilgo prentsaren munduan sartuta zegoen, eta gertutik ezagutu zituen oposizio antifrankistako mugimenduak. Oso gogoan du Madrilgo orduko giroa. "Izugarrizko jende erlauntza zen hura, batez ere Burgosko epaiketaren ondotik. Borroka eta itxaropenezko eferbeszentzia bat zegoen, batez ere kalean, protestak etengabeak baitziren". Argia zen mugimendu haien artean Carrerori buruzko iritzia, haren hitzetan: "Franco bezain gogorra, Franco bezain frankista zela esaten zen".

Ezusteko "handia"Carrero Blanco presidente izendatu baino hilabete batzuk lehenagotik, ETAren talde bat Madrilen zen. Almiranteak goizero mezatara joateko egin ohi zuen ibilbidearen berri izan zuen, eta, hala zela baieztatuta, hura bahitzea pentsatu zuten lehenik, askatzearen truke euskal preso guztiak libre uzteko eskatzeko. Hala azaldu zuten atentatuaren egileek eurek Operación Ogro liburuan —Eva Forestek 1974an idatzitakoa, Julen Agirre ezizenez—. Hasierako asmo hura, ordea, aldatu egin zen gero, hainbat gertakari zirela medio —tartean, presidente izendapena jaso izana—, eta hura hiltzea erabaki zuen ETAk.Claudio Coello kaleko soto bat alokatu, bertatik kaleko errepidera lurpetik tunel bat zulatu, tunela lehergailuz bete, eta Carrero Blancoren autoa gainetik igarotzean zartaraztea. Hura zen ETAren asmoa, eta halaxe gertatu zen abenduaren 20 hartan, orain berrogei urte. Mezatatik etxerako bidean zihoala, Claudio Coello kalera sartu zen almirantearen autoa, eta, 104. zenbakira iristean, eztanda gertatu zen: bete-betean harrapatu zuen presidentearen Dodge autoa. Airean 35 metro goratu zen bi tonako ibilgailua; bost solairuko eraikina gainditu, eta alboko elizaren barne patiora erori zen. Auto barruan zihoazen hiru lagunak —Carrero Blanco almirantea bera, Luis Perez Mogena txoferra eta Juan Antonio Bueno polizia— bertan hil ziren.Atentatua "ezusteko handia" izan zen. Ordura arte, ETAk, nahita inoren aurka prestatutako eraso batean, Meliton Manzanas baino ez zuen hila; Euskal Herritik kanpora ere ez zuen jardun, eta Madrilen egin zuen atentatua, gobernuburu baten aurka, hain zuzen ere. Horregatik, atentatua ETAk egin zuela zalantzan jartzea izan zen oposizio antifrankistaren lehen erreakzioa. Kritikatu, ordea, inor gutxik egin zuen indar horien artean. "Oposizioko alderdiek ospatu egin zuten, guzti-guztiek", gogoan du Sanchez Erauskinek. "Han, orduan inork ez zuen ezbaian jarri ekintza hura zehatza izan zela, erdigunean jo zuela eta politikoa izan zela". Nazioarteko prentsak ere iritzi bera zabaldu zuela dio kazetariak. "Atzerriko prentsak ekintza politiko bat ikusi zuen horretan, nolabait balantza oposizioaren aldera eta diktaduraren amaierara desorekatzen zuena". Izan ere, haren ustez, "diktadoreak aukeratua zuen bidea itxi egin zuen nolabait. Francoren delfina zen; Francok hura jarri zuen, dena lotuta eta ongi lotuta gera zedin. Ez dakit ETAk ikusmira hura izan zuen, baina frankismoaren irteera pixka bat ixtea zekarren". Carrerorekin trantsizioa are zailagoa izango zelakoan dago, eta, horregatik, oposizioarentzat ere "funtsezko etena" izan zela uste du; "oposizio barruan, nolabait, desertuaren erdian baso bat ur izatea bezala izan zen hura".Iritzi hori izan zen nagusi oposizioko indarren artean, Txuekaren ustez, frankismoaren amaiera azkartu zezakeen gertakari baten moduan ulertu baitzuten. "Jende guztiak aitortzen du hori. Orduan, sektore guztiek onartu zuten objektiboki Carreroren hutsuneak lagundu egin zuela hemen geroago etorriko zen aldaketa politikoa". Beste kritika batzuk ekarriko zituen gerora, alderdi etikoak aipatuz, batez ere. Baina, orduan, Txuekaren irudiko, "sektore politiko guztiek, baita eskuinak ere, onartzen zuten azkartu edo erraztu egin zuela ondorengo aldaketa politikoa". Euskal Herriko kaleetan ere ez ziren gutxi izan kantuan ospatu zutenak.Francoren hasierako planak aldatu bai, baina erregimena berehala jarri zen martxan ezustekoari aurre egiteko. Eta frankismoak jarraitu egin zuen, lehengo bidetik jarraitu ere. Carlos Arias Navarrok, Gobernuko presidentetzara iritsita, aurreko gobernuen ildo beretik jo zuen, eta mugimendu txikiena ere ez zen egingo erregimena aldatzeko. Errepresioa nabarmen gogortu zen. "Carreroren heriotzak egoera oso gogorra ekarri zuen oposizioarentzat", dio kazetariak: "Francoren azken bi urteak izugarriak izan ziren; oposizioa gero eta indartsuago zegoen, baina errepresioa ere are gehiago gogortu zuen Francok". Iritzi bera azaldu du Txuekak, gogora ekarrita Salvador Puig Antich garrotez hil zutela, salbuespen egoera gogorrak ezarri zirela, edo 75eko irailean fusilamenduak izan zirela. "70ean Burgosen gauzatu ez zutena, heriotza zigorrak, 75ean gauzatu egin zuten".

Portugalgo iraultza eta egoera ekonomikoa

Krisi horretan, arrakala bat ireki zitzaion frankismoari, baina ez zen, inondik inora, bakarra izan. Eragin handiko gertakariak izan baitziren azken urte haietan; tartean, Portugalgo iraultza, 1974ko apirilean. Frankismo barruko hainbat sektore konturatu ziren "Espainiaren antzeko erregimen bat egun batetik bestera" eror zitekeela, Txuekaren hitzetan; "burgesiako hainbat sektore jabetu ziren hobe zela gauza batzuk aldatzea, bestela, goiz edo berandu, halako leherketa edo iraultza bat gerta zitekeela, eta orduan ez zutela tresnarik izango hori bideratzeko". Sanchez Erauskinen hitzetan, gainera, "iraultzak adore handia eman zion oposizioari".Espainian legez kanpo zeuden alderdi politiko asko legezkoak ziren Europan —batzuk gobernuetan zeuden—, baita sindikatuak ere. "Sektore ekonomiko batzuk jabetu ziren Espainian lan harremanak erabat gatazkatsu suertatzen zirela, errepresioa beherala jokoan sartzen baitzen edozein lan gatazkatan", gehitu du Txuekak, Nafarroan egin zen astebeteko greba orokorra gogora ekarrita. 74tik aurrera batez ere, grebetan lan arlokoak ez ezik, aldarri politikoak ere areagotzen ari ziren... Eta patronalak Portugal izango zuen gogoan...Horrela, errepresioa gogortuz, protestak areagotuz, "gauzak larrituz" joan ziren, azkartuz, eta, horri 1975eko azaroko Francoren heriotza batuta, ezinbestean zabalduko zen trantsizioaren aroa. "Gero etorriko zen beheraldia, trantsizioarekin, alegia", gogora ekarri du Sanchez Erauskinek, "baina hori beste kontu bat da".

21/12/2013 10:19. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema

ORAIN KIROLAK.Euskal selekzioa,6-Perú,0.Hori bai!

IMANOL MAGRO,Berriakoa
Euskal Selekzioa. Iraizoz, Iraola, I. Martinez, Ansotegi, Aurtenetxe, Iturraspe, Beñat, De Marcos, Xabi Prieto, Roberto Torres eta Aduriz. Geroago zelairatu ziren: Oier, Ekiza, San Jose, Balentziaga, Illarramendi, Susaeta, Gomez, Agirretxe, Toquero, Zubikarai eta Bergara.
Peru. Delgado, Vilchez, Balbin, Advincula, Cruzado, Benavente, Bazan, Yotum, Ramos, Chavez eta O. Vilchez. Geroago zelairatu ziren: Penny, Gambetta, Cespedes, Farfan eta Aparicio.
Golak. 1-0: Adurizek (13. min); 2-0: Torresek (21. min); 3-0: Adurizek (39. min); 4-0: Agirretxek (48. min); 5-0: Agirretxek (51. min); 6-0: Susaetak (80. min.).
Epailea. Delgado Ferreiro.Ona.Hiru txartel horia Perukoari.
Bestelakoak. San Mameseko harmailak ez ziren bete, 25.000 ikusle inguru. Partidaren aurretik, megafonia arazoen erruz, ereserkiak ez ziren entzun, ezta ere Maialen Lujanbiok abestu zuen bertsoa. Amets Arzallusena ez zen bere osotasunean entzun.
Amets Arzalluz euskal herritar askoren bozgorailu bilakatu zen Euskal Selekzioak atzo jokaturiko partidaren aurretik abesturiko bertsoan: «Urte dezente dira jolasean gabiltzala / eta guk jokatu egin nahi dugu beste guztiek bezala». Lagunartekoek sortzen duten frustrazioa aldarrikatu nahi zuen, eta partidak beste arrazoi bat eman zion bere ustean sakontzeko. Euskal Selekzioak eroso irabazi zion Perukoari. Gol asko eta ikuskizun urriko partida izan zen. Ikusleek, gainera, ez zuten beste partida batzuetan bezala erantzun, San Mameseko harmailen bi heren eta hiru laurdenen artean bete baitziren. 25.000 ikusle asko jota. Hori du jolasteak, ez duela jokoak adinako ikusminik sortzen.Ofizialtasuna da jolastu eta jokatzearen arteko aldea. Partida serio eta lagunartekoaren artekoa. Euskal Selekzioko kideek hala aldarrikatu zuten zelairatu zirenean: «Ofizialtasuna nahi dugu», zioen eskuetan hartu zuten pankartak, eta sinadura ere deigarria zen: «Euskal jokalariak». Selekzioak 28 lagunarteko jolastu, edo jokatu, ditu aro modernoan, eta Gabonetako hitzordu bereziaren magia higatzen doa. Aurkaria punta-puntakoa izan ezean, ez da erraza ilusioa piztea. Hala ere, babes polita jaso zuen partidak, eta gol festak harmailak girotu zituen. Zale gazte asko bildu ziren, eta horiek izaten dira sutsuenak. Ikuskizuna txarra izan zen halere, Peruk ez ziolako aurre egin Euskal Selekzioari.Garrantzitsuena partida jokatzea dena argudio zabaldua da. Beste ezeren gainetik, festa. Egon daiteke ados edo ez, baina hori defendatzen duenak ondo zaindu behar du lagunartekoaren kalitatea. Iazko Boliviaren aurkako 6-1ekoa ez zen izan uste horren aldeko pausoa, ezta atzoko norgehiagoka ere. Peruko hautatzaileak beraientzat lagunarteko partida ez zela esan zuen bezperetan, bada jokalariek ez zuten halakorik erakutsi. Ez zen partidarik egon, eta Euskal Selekzioa goitik behera gailendu zen.Partidak hasiera txarra izan zuen, megafonia arazoen erruz berandu hasi baitzen eta Maialen Lujanbioren bertsoa ez zen entzun. Epaileak partidari hasiera eman zionean ikuskizunak ez zuen hobera egin. Peruk erraztasun asko eman zituen atzean eta Euskal Selekzioak gol aukera asko izan zituen lehen zatian.Euskal Selekzioak huts horietako hiru baliatu zituen atsedenaldiaren aurretik. Bi Adurizek, eta dagoeneko selekzioko goleatzaile nagusia da. Guztira bederatzi gol sartu ditu elastiko berdearekin. Adierazgarria izan zen aurrenekoa (13. min). Xabi Prietok boleaz zutoinera bidali zuen Roberto Torresen erdiraketa, eta Adurizek, bakar bakarrik ate aurrean, baloia sarera bidali zuen. Peruko atzelariak begira gelditu ziren, eta ikustekoa izan zen kanpokoen hautatzailearen errieta.Roberro Torresek sartu zuen 2-0ekoa (21. min), area ertzetik, beste behin aldaratze bat baliatuta. Osasunako erdilariak selekzioarekin jokatzeko gogoa zuela aitortu zuen herenegun BERRIA-n Oier Sanjurjok, bada bere debutean lehen gola sartu zuen. Oroitzapen polita eraman zuen etxera. Bigarren golean ere Peruko atzeko lerroa lo egon zen. Orduan ikusi zen partidak ez zuela orekarik izango. Kanpoko jokalarien ezina agerian gelditu zen. Etxekoan nahieran zebiltzan eta Adurizek arazo handirik gabe erabaki zuen partida 43. minutuan.

Ereserkiak atsedenaldian
Atsedenaldiak esperpento itxura izan zuen, megafonia konpondu eta orduan entzun baitziren ereserkiak. Entzun gabe ere pasa zitekeen. Orduan ikusi zen aldaketa dantza hasia zela, Euskal Selekzioak zortzi jokalari aldatu baitzituen kolpetik. Aldaketek ez zuten partida irauli, eta Agirretxek bi gol sartu zituen bigarren zatiko lehen sei minutuetan.Bigarren zatia aspergarria izan zen. Etxekoek baloia alde batetik bestera mugitu zuten eta Peruk ez zuen hozka egin. Zaleek olatuarena egin zuten eta oihu batzuk entzun ziren. Beste partida batzuetan baino gutxiago agian, giroa hotzagoa izan zen. «Independentzia» oihukatu zuten aho batez une batzuetan, baina gutxi. Bukaerako txalo zaparrada izan zen nabarmenena, harmailetatik zelaira, eta aurkako norabidean. Dena den, ikuskizunak eta bizitako giroak hausnarketa eragin beharko lukete selekzioaren ofizialtasunaren auziaren inguruan jolasean dabiltzan eragile guztiei.
28/12/2013 12:01. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema

GUTUNAK.EPPK-ren agiria

Joan den martxoan eratu zen Euskal Herriko Foro Sozialak konponbide prozesuaren buxaduraren aurrean hainbat gomendio egin zituen. Horietako batzuek zuzen-zuzenean eragiten diote gure Kolektiboari.Gomendiook EPPKk aurrera daraman hausnarketa-prozesu eta dinamikatik etorri ez diren arren, konponbiderako osagaiak biltzen dituen heinean eta aski babes sozial eta politiko jaso duten heinean, aintzat hartzeko modukoak dira. Hartara, eztabaidagai izan ditugu iragan hilabetetan.Ohartarazi nahi dugu zer nolako baldintza zailetan eta zer nolako jazarpenari aurre egin behar izan dion gure Kolektiboak eztabaida-prozesu honi ekiteko orduan. Kartzeletako errepresioa beti muturrekoa bada ere, pentsatzekoa zenaren oso bestela ETA erakundeak duela bi urte luze borroka armatua behin betirako bertan behera uzteko erabakiaren ostean, berori ez da malgutu, eta kasu batzuetan zorroztu ere egin da. Honaino ez da iritsi aro berriaren usainik. Estatu espainiar eta frantsesaren bahitu politikoak gara, eta egunez egun jasaten dugu kartzela funtzionarioen bidez eta berariaz gu eta gure senide eta lagunak xehatzeko asmatutako kartzela-sistemaren jazarpena.
Salbuespen lege eta neurriak presoon eskubideak eta onurak berariaz ukatu eta kaleratzeak oztopatzeko baliatzen dituzte, ezinezko egiteraino. Horrela bete dituzte kartzelak. Sakabanaketak deportazioa esan nahi du presoontzat, baina presooi baino, senide eta lagunei ekartzen die sufrimendu erantsia. Tortura funtsezko osagaia da makinaria horretan, espetxe politikarekin batera prozedura judizialak berrikusi, kaltea ebaluatu eta erreparatzea ezinbesteko bilakatzen delarik.Kartzela politika helburu eta interes politikoen mesedetan erabiltzen jarraitzen dute, Europatik sententziatu bezala oinarrizko eskubideak urratuz eta bortxatuz. Lehen, enfrentamendua elikatuz, orain konponbidea oztopatuz. Euskal Herriaren askatasunaren etsaiek, oraingoan bakearen etsai diren berberek, kartzeletako hormen artean ito nahi dute euskal herritarren partaidetza erabatekoz bururaino eraman behar den prozesu demokratikoa.Asmo horiez jabetuta, konponbide prozesua lokaztu ez dadin, EPPKk dagokion ardura hartu du beregain. Kartzelara ekarri gintuena gure herriaren askatasun politiko eta soziala izan baitzen. Eta kartzeletako ziegetatik ere militante eta borrokalari izaten jarraitzen dugu. Batzuontzat urte luzeak iragan badira ere azkenez hormatzarretatik kanpoko askatasunaren haizea arnastu genuenetik, gure herriaren geroarekin arduratuta jarraitzen dugu, borrokari lotzea erabaki genuen lehen egunean bezainbeste. Hartara, gure ahal mugatua eta apala ematen jarraitzeko delibero fermua dugularik, gure hausnarketa eta ekimena ildo horretan kokatzea erabaki dugu.
EPPKk, Foro Sozialak egindako gomendioei erantzuteko hausnarketa burutu eta bere posizioa finkatu du. Euskal herritarrei eta eragileei, eta baita Euskal Herriko Gatazka konpontzeko ardura erakutsi duten nazioarteko eragile eta norbanakoei ere honoko adierazpen politikoa jakinarazi nahi die:
1-Gure ikuspegitik, gatazka politikoaren ondorioak gainditzeko gatazka beraren jatorri eta arrazoi politikoak aintzat hartzea funtsezkoa da. Ibilbide-orri sendoa behar da gure herriak jasaten duen gatazkaren konponbidea erabatekoa izan dadin. Gatazkaren jatorri politikoak, konponbide politikoa eskatzen du.
2-Normalizazio politikoa, proiektu politiko guztiak demokratikoki garatu eta gauzatzeko aukera bermatzean datza. Etorkizuneko gatazka saihesteko irtenbide politiko partzial edo faltsuak ekidin behar ditugu. Herriari, herritarrei iruzur egin gabe.
3-Konponbide politikoa integrala izatea ezinbestekoa den bezala, gatazkaren ondorioen eremuan ikuspegi osoa kontuan hartzea ezinbestekoa da, ondorioen atal guztiak kontuan hartu eta garatzea. Gatazkaren ondorioz eragindako alde anitzeko sufrimendua eta mina zinez aitortzen dugu.
4-Ontzat ematen dugu ETAk borroka armatua bertan behera utziz geroztik sortutako agertoki berria, eta Euskal Herriaren askatasunaren aldeko borroka aurrerantzean bide eta molde politiko eta demokratikoetatik egitea, norabide horretan hartu diren erabakiekin bat eginez. Hortaz, inposaketari, zapalkuntzari, eskubide urraketei aurre egiteko iraganean baliatu moldeari, aurrera begira uko egitea berresten dugu. Eszenatoki berriarekiko gure konpromisoa erabatekoa da, berau sendotu eta errotzeko EPPK-k bere ekarpena egiteko erabakia berresten du.
5-Premiazkoa da salbuespen neurri eta egoerak bertan behera uztea. Tresneria judizial-juridikoa egoera politikora egokitzea, kartzela politika errotik aldatzea eta sakabanaketari lehentasunez amaiera ematea. Dagozkigun eskubideak baliatu, etxeratzea bideratu eta egoera politikoan konponbide osoari begirako bultzada ekartzea.
6-Horiek horrela, ontzat eman dezakegu gure etxeratze-prozesua -Euskal Herriratzea lehentasunez eta kaleratzea ezinbestez-, lege-baliabideak erabiliz gauzatzea, guretzat inplizituki zigorraren onarpena dakarren arren. Ados gaude aurrera begira legeek eta bere aplikazioek berebiziko papera betetzen dutela, eman behar diren urratsak sendotzeko izan behar baitute.
7-Gure etxeratzea gauzatzeko, prozesu hori egitasmo orokor baten baitan modu mailakatuan, konpromiso indibidualarekin eta denbora zuhur batean ere garatua izan dadin aztertu eta jorratzeko prestasuna dugu.
8-Gure jarduera politikoaren ondorioz gatazka politikoan izandako ondorioekiko erantzukizun osoa onartzen dugu. Gutako bakoitzaren erantzukizuna aztertzeko prestasuna ere badugu, baldintza eta bermeak dituen prozesu adostu batean.
Horretarako:
1-EPPK-k gomendioen inguruan adostasunak eraikitzeko eta aurrera egiteko gomendioen sustatzaileekin eta Euskal Herriko beste eragileekin harremana irekiko du, gomendioen puntuen garapenerako formulazioak bilatzeko helburuz.
2-Kartzeletan bizi dugun salbuespen egoeren gainditzea laguntzeko EPPK-k eragileen proposamen eta gogoetak entzungo ditu eta bereak konpartituko ditu, prozesuak aurrera egiteko erabaki eta urratsek guztiongandiko behar duten babesa izan dezaten.
3-Herritarrei, instituzioei, eragile sozial eta alderdi politikoei dei egiten diegu prozesu integral baten barruan, gure izaera eta duintasun politikoa zalantzan jarriko ez duen etxeratzea eman dadin adostasun zabala bila dezagun.
4-Ez da hau zailtasunen eta oztopoen atzean gordetzeko unea. Oraingoa, ardura politikoaren unea da. Guztiona. Gurea ere bai, gatazka politikoaren parte eta ondorio ere bagarenez. EPPKk ez dio bere ardurari itzuri egingo, ez eta bestek zer egiten duten zeharka begiratuko berari dagozkionak egiteko orduan, gatazkan bezala konponbidean ere aktore aktibo eta eraginkor izateko konpromiso osoa baitugu. Eginahal guztiak egingo ditugu, eskuzabaltasun osoz, Euskal Herriaren askatasuna helburu.
Euskal Presoak Euskal Herrira!
Amnistia-autodeterminazioa!
EPPK
2013ko abenduan, Euskal Herria bihotzean
29/12/2013 09:44. ORAIN-Euskal Aldizkaria Katalunian #. sin tema


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris